جدید ترین اطلاعات دریافتی از فينيكس نشان می دهد که خاک مریخ توانایی پشتیبانی از حیات را دارد  

فينيكس با تجزیه خاک سطح مریخ یا سنگپوش مریخ ، نشان داد که مواد معدنی به وفور در خاک مریخ یافت می شوند و خاصیت اسیدی آن هم به اندازه ای نیست که مانع شکل گیری حیات در آن شود . این نتایج شگفت انگیز حاصل تحلیل های اولیه از یک بیلچه از عمق 2 سانتی متری خاک مریخ است که توسط ابزار MECA (Microscopy, Electrochemistry and Conductivity Analyzer )، انجام شده است .

MECA یکی از ابزار های مهم نصب شده بر روی فينیکس است که به "wet lab" نیز معروف است . این ابزار اولین آزمایشگاه رطوبتی است که در خارج از زمین کار می کند .

نتایج بدست آمده از تحلیل های این آزمایشگاه ، به همراه یخ آب موجود در کنار فينیکس دانشمندان این پروژه را به حدی شگفت زده کرده است که از آن به عنوان پیروزی در یک بخت آزمایی بزرگ یاد می کنند .

نتایج بدست آمده دانشمندان را امیدوار کرده تا بتوانند به معمای امکان وجود حیات در مریخ پاسخ دهند . Michael Hecht  یکی از سرپرستان این پروژه می گوید :"اطلاعات بدست آمده از آنالیز های MECA ، ما را در دریایی از داده های شیمیایی مربوط به مریخ غرق کرده است ".

سدیم ، پتاسیم ، کلر و منیزیم از عناصر هستند که وجودشان در خاک مریخ ثابت شده است . وجود این عناصر به تنهایی چیز مهمی نیست اما اینکه همه ی این مواد معدنی به صورت حل شده در آب ، در مریخ وجود دارند ، به این معنی است که شرایط  برای شکل گیری حیات در مریخ مناسب است . در واقع شباهت های بسیاری میان حجم مواد معدنی ، درجه PH خاک و نمک میان خاک مریخ و آنچه اینجا در زمین یافت می شود ، وجود دارد .

Sam Kounaves از پژوهشگران این پروژه می گوید :" نمونه مریخ بسیار شبیه به نمونه خاک در قسمت خشک دره های جنوبگان زمین است ، مخصوصا خاصیت قلیایی و درجه PH خاک . در این قسمت به خصوص(جنوبگان) ، یک اینچ زیر سطح ، pH خاک بین هشت و نه است . و البته ترکیبی از نمک های سدیم ، پتاسیم ، کلر و منیزیم وجود دارد ".

اگر پرسش "آیا در مریخ حیات وجود دارد" را به اینگونه تغییر دهیم که "آیا مریخ می تواند میزبان حیات باشد" ، باید پاسخ داد که بله می تواند . هرچند که نیترات در خاک مریخ پیدا شده اما خاصیت قلیایی آن شبیه به زمین است . در Ph میان هشت و نه ، می توانیم باغ وحشی از باکتری ها و سبزیجات داشته باشیم . مارچوبه و شلغم از گیاهانی هستند که می توانند در چنین خاکی با این درجه قلیلیی رشد کنند .

اکنون محققان بر این باورند که مریخ یک دنیای بیگانه نیست ، بلکه از بسیاری جهات ، از جمله خاصیت مواد معدنی ، بسیار شبیه به زمین است .

البته فينیکس هنوز اورگان های زیستی و مواد آلی در مریخ کشف نکرده است و این بدین معنی است که اگرچه خاک مریخ می تواند میزبان حیات باشد اما فعلا بر روی آن حیات وجود ندارد . البته بعید نیست که فينیکس با کندن سطح و رسیدن به عمق بیشتر ، پاسخ های واضح تری به سوالات پژوهشگران بدهد و اکتشافات باور نکردنی بوقوع بپیوندد .

منبع	universetoday//nasa
از مجموعه	سیاره مریخ
نویسنده	محسن بختیار

شاتل دیسکاوری با موفقیت پرواز کرد تا در ماموریت جدیدی دو روز دیگر به ایستگاه فضایی بین المللی ملحق شود.

ساعت 1:32 بامداد به وقت مرکزی ایران شاتل دیسکاوری تحت نام ماموریت STS-124 برای ارسال محموله اتاقک کیبو به همراه هفت خدمه عازم ایستگاه فضایی بین المللی شد.

 

اتاقک کیبو، آزمایشگاه تحقیقاتی ژاپنی را کامل می کند تا یکی از بزرگترین آزمایشگاههای فضایی فعالیت خود را شروع کند.

  

 

سه دقیقه پیش از پرتاب: خبرنگاران در فاصله مناسب برای تصویربرداری از پرواز شاتل قرار گرفته اند. 

 

دو دقیقه پیش از پرتاب: شاتل آماده پرواز می شود

 

 

 

 

ساعت 1:32 بامداد یکشنبه به وقت مرکزی ایران: پرواز موفق شاتل 

 

 

 

  

جداشدن دو محموله سوخت 

 

 

 

 چرخش شاتل و در نهایت جداشدن سومین و آخرین محموله سوخت پرتاب 

 

 

 

 

 نمایی از اتاق کنترل شاتل در ناسا 

منبع :سایت مجله نجوم

سلام

اولا اینه هر چند این وب ربطی به ورزش نداره اما عشق از عشق به پرسپولیس نمیشه رها شد .

 

 فروردین، سفینه ی حامل فضانوردان ایستگاه بین المللی به هنگام بازگشت به زمین دچار مشکل شد و 475 کیلومتر دورتر از محل تعیین شده فرود آمد. کارشناسان مشغول تحقیق درباره علت این حادثه هستند.

علت سقوط آزاد فضاپیمای روسی در بازگشت از ایستگاه فضایی به زمین هنوز مشخص نیست، اما ماموران رسیدگی به این پرونده حدس می­زنند یک اتصال کوتاه در مدارهای الکتریکی این سفینه فضایی باعث ایجاد تاخیر در جداشدن واحد پیشرانه شده است و به اشکال در فرود سفینه انجامیده است.

31  فرودین ماه گذشته (19 آوريل 2008)، سفینه­ی روسی سایوز به هنگام ورود به جو زمین به طور خودکار وارد وضعیت «ورود پرتابه­ای» شد. این وضعیت که به عنوان پشتیبان وضعیت ورود عادی طراحی شده است، باعث می­شود تا سفینه مسیری را طی کند که نسبت به مسیر عادی شیب بیشتری دارد. به هنگام ورود به جو از طریق این مسیر، فضانوردان در معرض شتابی 10 برابر بزرگتر از گرانش زمین قرار می­گیرند.

به هنگام سقوط آزاد، مسئولین کنترل ماموریت در مسکو ارتباط رادیویی خود را با کپسول حاوی فضانوردان به مدت 1 ساعت از دست دادند. به همین دلیل در ابتدا نمی­دانستند که سفینه وارد وضعیت ورود پرتابه­ای شده و در نتیجه حدود 475 کیلومتر دورتر از محل تعیین شده فرود آمده است.

این دومین بار پیاپی و در مجموع سومین بار است که سفینه­ی سایوز در وضعیت ورود پرتابه­ای قرار می­گیرد.

در یک کنفرانس خبری که هفته­ی پیش برگزار شد، مدیر ماموریت­های فضایی ناسا، «بیل گرشتن­مایر» (Bill Gerstenmaier)، خطری را متوجه فضانوردان ندانست و از افکار عمومی خواست تا زمان انتشار گزارش رسمی کمیسیون تحقیق و بررسی صبر کنند. وی همچنین افزود: "ما این موضوع را به عنوان یک مشکل جدی تلقی نمی­کنیم ولی این مسئله­ای است که به وضوح نباید رخ می­داد. همچنین مایل نیستیم تکرار موارد مشابهی را در آینده ببینیم".

اتصال کوتاه الکتریکی

شبکه­ی خبری اینترفاکس روسیه به نقل از یک مقام سازمان فضایی روسیه که خواست نامش فاش نشود گفت که به علت گرمای شدید به هنگام ورود به جو زمین، سفینه­ی فضایی سایوز دچار صدمات  شدیدی شده است و فضانوردان داخل سفینه در معرض خطرات بزرگی بوده­اند. ولی گرشتن­مایر از چنین اظهاراتی ابراز بی­اطلاعی می­کند.

مظنون اصلی این حادثه کابلی است که بخش کنترل مرکزی در کپسول حاوی فضانوردان را به تجهیزات فرود سایوز متصل می­نماید. یک اتصال کوتاه در این کابل به طور خودکار باعث رفتن سفینه به وضیعت ورود پرتابه­ای می­شود. گمان می­رود در سال گذشته نیز چنین اتصال کوتاهی باعث ورود سایوز به صورت پرتابه­ای شده باشد.

جهت­یابی اشتباه

مامورین رسیدگی به پرونده­ی حادثه­ی مشابه در سال قبل، شواهدی دال بر تاخیر در جدا شدن واحد پیشرانه از کپسول حاوی فضانوردان یافته­اند. اگر واحد پیشرانه به موقع از کپسول حاوی فضانوردان جدا نشود، توزیع وزن سفینه را تغییر می­دهد به طوری که باعث می­شود کپسول فضانوردان در جهتی غیر از جهت تعیین شده به جو زمین وارد شود.

گزارشات اولیه از سرنشینان سایوز حاکی از آن است که مورد مشابهی به هنگام ورود 31 فروردین روی داده است. کارشناسان روسی مشغول بررسی ارتباط احتمالی این دو حادثه هستند. ولی گرشتن­مایر نسبت به پیش­داوری­ها و نتیجه­گیری پیش از موعد هشدار می­دهد. او معتقد است باید به کارشناسان روس اجازه داد تا به طور کامل داده­ها را بررسی و تجزیه و تحلیل کنند تا به نتیجه­ی درست برسند.

زمان بحرانی

حادثه­ی سایوز در زمانی حساس برای ناسا روی داد. ناسا قصد دارد شاتل­ها را تا سال 2010 بازنشسته کند و سفینه­ی اوریون را جایگزین آن­ها نماید. اما اوریون تا سال 2015 آماده نخواهد شد. در طی این پنج سال فاصله، فضاپیمای سایوز گزینه­ی اصلی برای ارسال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین­المللی و بالعکس خواهد بود.

بنابه عقیده­ی گرشتن­مایر، هنوز زود است که راجع به تاثیرات احتمالی حادثه­ی سایوز روی برنامه­های آینده­ی ناسا صحبت شود. ولی او اضافه می­کند که ممکن است ناسا گزینه­ی ارسال فضانوردان به کمک سفینه­های تجاری را نیز در نظر بگیرد. او می­گوید: "ما بودجه­ی لازم برای سرمایه­گذاری بر روش­های متعدد پرتاب سفینه­های فضایی را نداریم. ولی تمام تلاش خود را می­کنیم تا اوریون را در کمترین زمان آماده کنیم. در غیر این صورت از حمل و نقل تجاری فضانوردان استفاده خواهیم کرد."

امیرحسام صلواتی

منبع NewScientist

مجله نجوم

 

سلاممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

سلامی به وسعت تاریخی نوروز

سال نو همه مبارک امیدوارم زیر سایه پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت سال خوبی داشته باشید.